just another thought in my mind that i only wanna update on one site. now, i'm kind of feel like writing anytime then i just go to any of my site and write it. so i have 4 sites already.
i might move everything here, let's see if i am not too lazy, hehe
well, if you guys wanna keep more update about me, i currently run 2 sites, facebook and hi5. you know what name to look for, eyhhh
peace
มาตอนนี้ จะเล่าเรื่องก็คงไม่ค่อยหยุกแล้วมั้ง แต่ไม่เป็นไร อยากเล่าซะอย่าง
28 APR JL 708 BKKNRT ก็ออกเดินทางแต่เช้าค่ะ เช็คอินราบรื่นดี แต่ต้องไปเช็คอีกทีที่นาริตะ เพราะบินกับ American Airlines AA เครื่องแจลก็ดีตามคาดค่ะ อาหารอร่อยเสริพอยู่น่านแหละ คนจะนอนได้มั้ยค่ะ แถมมีการมาสกิดอีกให้ลุกขึ้นมากิน เอ้อ หมีบริการแอร์ซะจริงๆๆ แต่แอบเม้าท์นิดนึง ประกาศบนเครื่องที่เป็นภาษาไทยเนี่ย ขอบอกว่าไม่ได้เรื่องงอเลยค่ะ ตะกุกตะกัก ไม่รู้เรื่องแถมบางทียังแปลที่กัปตันพูดผิดอีกนะค่ะ แต่ก็ไม่เป็นไรให้อภัย เพราะแอร์เค้าจิ้มลิ้มน่ารักกันทุกคน อิอิ วันนั้นก็มีตกหลุมอากาศบ้างพอเสียวๆสนุกๆ เนื่องจากอากาศค่อยข้างจะเลยร้ายพอสมควรเมฆหนามากแถมฝนตกอีกต่างหาก คลื้มตลอดเลยพอเข้าน่านฟ้าโตเกียว และแล้วก็ถึงเวลาที่ลดระดับการบินเพื่อที่จะลงจอด แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น อยู่ดีๆคุณกัปตันที่พึ่งเห็นทีหลังว่าเปนคุณลุงยุ่นปี่หน้าตาภูมิฐานออกทางหล่อมาก ก็ดึงเครื่องขึ้นแบบแถบจะ 90 องศา (อันนี้อิชั้นเว่อร์ค่ะ แค่อยากจะบอกว่ามันเพิ่มระดับการบินกระทันหันมาก) และต่อจากนั้นก็ประกาศว่ามรเครื่องของสายการบอนเดลต้า ไฟไหมที่ห้องเครื่องอยู่บนรันเวย์ เลยทำให้ไม่สามารถเอาเครื่องลงได้ เลยต้องบินวนรอไปก่อน เราก็เออคงไม่นาน มีเวลาต่อเครื่อง 2 ชม. ยังน่าจะทันอยู่ ต่อจากนั้นก็วนๆๆๆๆๆๆๆ จนน้ำมันหมด ก็เลยต้องไปแลนด์ที่ฮาเนดะก่อน (เฮ้อ......เมื่อยแล้วอ่ะ สรุปสั้นๆเลยละกันน่ะ) ก็เลยตกเครื่องคะ ไปโวยวายที่ Transfer Desk ว่า ยังไงก็ต้องถึงนิวยอร์กให้ได้ในวันนี้ เพราะพรุ่งนี้เค้าจะไปช้อปที่outlet อิอิ เหตุผลหลังไม่ได้บอกเค้า เดี๋ยวโดนด่า ก็เลยได้ที่นั่งค่ะ เป็น JL 008 ไปนิวยอร์กซึ่งเครื่องจะออกอีก 15 นาทีนี้แล้ว โอ้แม่เจ้า ชั้นไปไม่ได้หรอก ขอโทรบอกคนที่เมกาก่อนได้มั้ย ให้มารับข่อยก่อน แม่ ground สาวแก่คนนั้นก็ใจดี คาดว่าน่าจะเป็นระดับ supervisor ก็เลยยื่นโทรศัพท์ให้โทร ตกลงกันเรียบร้อย อิชั้นก็ใส่วิญญานหมาโกยแนบไปขึ้นเครื่องค่ะ เหนื่อยหอบมากมาย ตกลงว่าอิชั้นอ่ะ ขึ้นเครื่องทันค่ะ แต่กระเป๋าอิชั้นเนี่ย ไม่รักดีค่ะ แอบหนีเที่ยวโตเกียวซะอีก 1 วัน ช้าไปตามระเบียบ เฮ้อ ไม่เป็นไรอย่างน้อยกูก็ไปถึงภายในวันเสาร์ละหว่า อิอิ แต่ที่ประทับใจที่สุดของไฟล์นี้เห็นจะไม่มีอะไรเกินพี่หนุ่มหล่อที่นั่งข้างๆแล้วแหละ ลูกครึ่งเมกัน ญี่ปุ่น the perfect combination ตามความจริงแล้ว อิชั้นเนี่ย ไม่มีกะใจให้ฝรั่งหรอกน่ะ ใจทั้งดวงนี้ขอมอบให้หนุ่มเอเชี่ยนเท่านั้น แต่พี่คนนี้เป็นข้อยกเว้นค่ะ เพราะ he น่ะ หน้าเอเชี่ยนมากๆ แต่หุ่นเมกันจ๋าเลยอ่ะ โอ้ หลง..............ระหว่างเดินทาง 12 ชม. ก่าๆ นังกระเหรี่ยงคนนี้ก็พยายามตีซี้อยากหาเรื่องคุย แต่เค้าไม่สนอ่ะ นั่งใส่หูฟังดูหนังซะงั้น แถมม่หลับไม่นอนด้วยอ่ะ เฮ้อ สวยเลยเซ็งเลย และแล้วในที่สุดก็ถึง New York JFK Airport ค่ะ ธฟปร ที่นัดไว้ก็มายืนรอแล้ว และก็มาถึงโรงแรมโดยสวัสดิภาพ และเหมือนพระเจ้าจะเห็นใจ เค้าให้ห้อง Suite ชั้นหล่ะ เย้ๆๆๆ ดีใจ
